ලංකාවේ දැන් කොටි නැද්ද? Who are the tigers?

අවුරුදු තිහක් තිස්සේම, එනම්, උතුමාණන් වහන්සේගේ කාලයේ සිට මහරජාණන් වහන්සේගේ කාලය දක්වා අපි කුරිරු යුද්ධයක් නිසා ඍජුව හෝ වක්‍රව බැට කෑවෙමු. බොහෝ දෙනකුගේ අවසන් ඉරණම අතිශය ශෝචනීය විය. තමන්ගේ ජීවිතයේ වටිනාකම නොතේරෙන අතළොස්සක් දෙනා හැරෙන්නට සිහි බුද්ධිය ඇති වැඩි දෙනකු යුද්ධය පිළිකුල් කරන්නේ එබැවිනි. එම පිළිකුල කෙතරම්ද යත් අවුරුදු පහක් තිස්සේ එය වවාගෙන කෑමටත් තවත් අවුරුදු හතරකටවත් එයම මාකට් කිරීමට වරම් ලබාගැනීමටත් මහරජුන්ට හැකියාව ලැබී තිබේ. (මේ රටේ වර්තමානයේ සිටින එකම නායකයා මහරජු පමණක් බව සියළු දෙනා විසින් අකැමැත්තෙන් හෝ කැමැත්තෙන් පිළිගත යුතුය. මී ළඟ ජනාධිපතිවරණයේදී එය වෙනස් වන්නේ නැත.)‍

මේ අවාසනාවන්ත යුද්ධය ඇති වූයේ කවුරුන් අතරද?

යුද බිමට පිළිපන් දෙපාර්ශවයම අතට ගත්තේ සතකුගේ රූප රැගත් ධජ දෙකකි.

මේ සතුන් දෙදෙනා කවරහුද? ඔවුන් ජීවත් වන්නේ කොහේද?

මේ සත්ව කොට්ඨාශ දෙකම මේ භූමියේ ජීවත් වන්නවුන් නොවෙත්. එසේනම් ඔවුන් සිය යුද්ධය සඳහා යුද පිටිය ලෙස මේ පුංචි දිවයිනම තෝරාගත්තේ ඇයි?

මෙය තේරුම් ගැනීමට අප අසමත් වීමු, තත්වය තව තවත් අවාසන්වන්ත වූයේ ලිබරේෂන් ටයිගර්ස්ලා විමුක්ති කොටි ලෙස පරිවර්තනය කරනු ලැබීම නිසා නොවේද?

මේ වැරදි පරිවර්තනයට වගකිවයුත්තේ එක්තරා වන ජීවී අධ්‍යක්ෂවරයෙකුයැයි කියැවෙන ලිපියක් මෑතකදී පුවත් පතක පළ විය. එය අතිශය සිනහ උපදවන කරුණකි. වන ජීවී අධ්‍යක්ෂවරයා ටයිගර් යන්න කොටියා කියා වැරැදියට පරිවර්තනය කරද්දී නිහඬව එය පිළිගත් ජනතාව විෂය භාර අමාත්‍යවරයාම වල් අලියාට වන අලියා කියා නම්බු දී කතා කරද්දී එය පිළිගැනීමට මැළි වෙති. මෙය සිංහලයාගේම අවාසනාවද?

පහත ඇත්තේ කොටියා යනුවෙන් ටයිප් කර ගූගල් පින්තූර සෙවීමේදී ලැබුනු පින්තූර වේ. එක වචනයකට සත්ව වර්ග දෙකක රූප (වයිරන් තියන සතෙක් සහ පුල්ලි තියන සතෙක්) යෙදී ඇති සැටි බලන්න.

දැන් ඊ ළඟට දෙමළ භාෂාවෙන් එම සත්ව වර්ග දෙකේ නම් දෙවරකට යෙදූ විට ලැබෙන පින්තූර බලන්න.
මේ පුලි කියන දෙමළ වචනයට ලැබෙන පින්තූර:

මේ පින්තූර අරගෙන තියෙන්නෙ දෙමළෙන් චිරුත්තෛ කියන වචනයට:

මේ අභ්‍යාසය මා භාෂා ගණනාවකින්ම කර බැලුවා. මා විවිධ භාෂා විශාරදයකු නොවේ. මෙහිදී මට සහය වූයේ ගූගල් ට්‍රාන්ස්ලේට් පහසුකමයි.

ඔබත් අත් හදා බලන්න. ටයිගර් යන්න ඔබ කැමති භාෂාවකට පරිවර්තනය කරන්න. පින්තූර සර්ච් කරන්න.

දැන් ලෙපර්ඩ් යන්නත් එම භාෂාවට පරිවර්තනය කරන්න. පින්තූර සර්ච් කරන්න.

ඊට පස්සෙ ඕනැනම් කමෙන්ට් එකක් දමන්න.

හෝව් පොඩ්ඩක්, අමතක වුනා මේක කියන්න.

ටයිගර් = ව්‍යාග්‍රයා,

ලෙපර්ඩ් = කොටියා, දිවියා,

පැන්තර් = දිවියා, 

වයිල්ඩ් කැට් = දිවියා, වල් බාවා, වල් බළලා

(අජිත්ලා අරුණිලා හිතනව වගේ හැම ඉංග්‍රිසි වචනයකටම සිංහල වචනයකුත් හැම සිංහල වචනයකටම ඉංග්‍රිසි වචනයකුත් “එකට එක“ සම්බන්ධතාවකින් ඇත්තෙ නෑ. ලෙපර්ඩ් කියලා සමහර දිවියන්ටත් පැන්තර් කියලා වෙනත් සත්තුන්ටත් කියැවෙන තැන් තිබෙනවා. ඒත් ඔය පුල්ලි තියන කොටියට ටයිගර් කියල කිසිම සුද්දෙක් කියන්නෙ නෑ. වයිරන් තියන එකා තමයි ටයිගර්. අපි ඒකාට කියන්නෙ ව්‍යාග්‍රයා කියලා. කවි වලදි එහෙම “වග වළසුන්“ කියන්නෙත් ඔය ව්‍යාග්‍රයාම තමයි. ඒක සංසකෘත භාෂාවෙන් කියද්දි මං හිතන්නෙ මහප්‍රාණ වෙනව “ව්‍යාඝ්‍ර“ කියල. හැබැයි අර “ව්‍යාග්‍රා“ කියන බෙහෙත් ජාතියට ඒ නම ආවෙ කොහෙන්ද කියලනම් මං දන්නෙම නෑ ඔන්න.

ඒ වගේම තමන්ගෙ රටේ දකින්ට නොලැබෙන සත්තුන්ට ඒ රටේ භාෂාවෙන් නමක් හැදෙන්නෙ නෑ. පැන්ඩාවන්ට රයිනෝසිරස්ලට එහෙම සිංහල නම් නැත්තෙ ඒකයි. හැබැයි සිංහයාට කඟවේනාට සිංහල නම් තියෙන්නෙ එතකොට ඒ නම් හදපු සිංහලයො ජීවත් වෙලා තියෙන්නෙ මේ රටේ නෙවෙයිලුද?

ඒක වෙලා තියෙන්නෙ මෙහෙමයි
සිංහයා, කඟවේනා වගේ සත්තු විතරක් නෙවෙයි විෂ්ණු දෙවියො එහෙමත් අපට ආවෙ ඉන්දියානු සාහිත්‍යය හරහායි. ව්‍යාග්‍රයා ආවෙත් එහෙමයි.

....................

මේක එන්ලාජ් කරල (රයිට් ක්ලික් මෙනු එක) මෙයාගෙ ඇස් දෙක දිහා තත්පර දහයක් බලාගෙන ඉන්න.

සිංහලයන් සහ හෙළයන්

රාවණා සංකල්පය යළිත් ‘නැගල යන‘ බව පෙනී යයි. නාථ මහාචාරියතුමා පැහැදිළි කරන්නේ සිංහලයන් සහ හෙළයන් යනු දෙකොටසක් බවයි. එතුමාට අනුව හෙළයෝ පසුකාලයේදී කුමානුකූලව සිංහලයන් බවට පත් වී ඇත. එතුමාගේ ප්‍රවාදය මුල සිටම කියවන්නට හෙනහුරාට නොහැකි වූ නමුත් දැනට ප්‍රවෘත්ති පත්‍ර වල පළ වන එතුමන්ගේ සංකල්ප ධාරාවන්ට අනුව ඉන්දියාවෙන් මෙහි පැමිණි ජන කොටස් නිසා හෙළයින් සිංහලයන් බවට පත් වී ඇත.

බටහිර විද්‍යාව හා නාථ දෙවියන්ගේ කතාව කෙසේ වෙතත් වර්තමානයේදී ශ්‍රී ලංකාව නමින් හඳුන්වනු ලබන මේ දිවයිනට විජය නමැති කුමාරයකු ගොඩ බැස්සා යැයි මහාවංශයේ සඳහන් වන සිද්ධියට බොහෝ පෙර කාලයක සිට මෙහි මනුෂ්‍යයන් ජීවත් ව සිට ඇති බවට සාධක ඇති බව අපි දනිමු. කිතුල්ගල බෙලි කටු ලෙන මෙන්ම බලංගොඩ මානවයාගේ ඇටසැකිල්ලද ඒ බවට ජීවමාන සාක්ෂි සපයයි. එමතු නොව විජය කුමාරයාට කුවේණි නමැති ස්ත්‍රියක් මුණ ගැසී ඇති බව මහාවංශයේම සඳහන් වී ඇත.

නාථ මහාචාර්ය තුමා හෙළයින් වශයෙන් හඳුන්වන්නේ මේ කුවේණිය සහ ඇයට පෙර සිටියවුන් විය යුතුය. ඔවුන් කථා කරන්නට ඇත්තේ “හෙළ“ භාෂාව බව ඇතැම් අයගේ අදහසයි. කෙසේ වුවත්, ඔවුන්ගේ භාෂාව සහ විජය කුමාරයාගේ භාෂාව ඒ තරම් විශාල වෙනසක් ඇති භාෂාවන් නොවන්නට ඇතැයි ද සිතිය හැකිය. භාෂා පරිවර්තකයකුගේ සහාය ලබාගෙන විජය කුමාරයා කුවේණිය සමග අදහස් හුවමාරු කරගත් බවක් පෙනෙන්නට නැත.

විජය කුමාරයා ඉන්දියාවේ නැගෙනහිර පිහිටි බටහිර බෙංගාල ප්‍රාන්තය ප්‍රදේශයේ සිටි බව කියැවේ. මේ ප්‍රාන්තයේ දැනට කතා කරන්නේ බෙංගාලි භාෂාවයි. කල්කටා නගරය තිබෙන්නේ මේ ප්‍රාන්තයේය. කෙසේ වුවත් විජය කුමාරයාගේ පියා සිංහබාහු බවත් සීයා අමුවෙන්ම සිංහයකු බවත් කියැවේ. ඒ අතරම, විජය කුමාරයා ඇතුළු පිරිස සිංහ වංශයේ බවටද මතයක් පවතී.

ඒ කාලයේ මේ දිවයිනේ ජීවත් වූවන් සූර්ය වංශිකයන් බවත් කියනු ලැබේ. වර්තමාන ජාතික රාජ්‍ය සංකල්පය නොපැවැති ඒ කාලයේ රාජාණ්ඩු ක්‍රමය යටතේ ජාතිය සහ රට එකිනෙකින් ස්වායත්ත වූ ඒවා බව පිළිගැනීමට සිදු වේ. එක රටක් යනු රජෙකුගේ අණසක යටතේ පැවැති භූමි ප්‍ර දේශයක් වූ අතර ඒ “රට“ තුළ විවිධ මූලයන්ගෙන් පැවැතෙන මිනිසුන් ජීවත් වන්නට ඇත. පුරවැසියන් ලියාපදිංචි කිරීමක් හෝ වීසා ලබාදීමක් හෝ පාස්පෝට් නොමැතිව ගොඩබැසීමට බාධාවක් නොතිබුනු නිසා මිනිසුන් නිදහසේ සංක්‍රමණය වෙමින් ජීවත් වූ බව සිතිය හැකිය.

රාවණා රජු සූර්ය වංශිකයකු බව පිළිගැනේ. එසේ වූ නමුත් හෙතෙම “සිංහල“ ජාතිකයකු හෝ “හෙළයකු“ යැයි සඳහනක් සොයාගැනීමට නැත. මේ දිවයිනේ උපත ලබා ජීවත් වූවන්ගෙන් පමණක් අද ජීවත් වන ජන කොට්ඨාස පැවතෙන බව විශ්වාස කිරීම මානසික ව්‍යාධියක් මිස අන් කිසිවක් නොවේ. එයට හේතුව නම්, අතීතයේ විවිධ කාලයන්හිදී විවිධ ජන කොටස් මෙහි පදිංචියට පැමිණි බවට තොරතුරු ඇති තරම් හමු වීමයි. මෙහිදී තිරියායේ ගිරිහඩු සෑය ඉදිවීමට හේතු වූ තපස්සු - භල්ලුක දෙබෑයන්ට බුදුරදුන් හමු වීමේ කතාවද සිහියට නැගේ.

ජාතිය නිර්ණය කරනු ලබන්නේ කථා කරන භාෂාව හෝ ප්‍රවේණිය හෙවත් පරම්පරාව පමණක් නොව ජන කණ්ඩායමක සංස්කෘතිය ද සැළකිල්ලට ගැනීමෙනි. සත්වයකුගේ උත්පත්තිය එක් අයකුට පමණක් ඇති කළ හැකි දෙයක් නම්, නිර්මල වූ පරම්පරාවක් ගොඩ නගා ගැනීමේ හැකියාවක් යම් ජාතියකට තිබිය හැකිය. එහෙත් සෑම විටම සත්ව වර්ගයා ඊ ළඟ පරම්පරාව ඇති  කරන්නේ දෙදෙනකුගේ සහභාගිත්වයෙනි. එමතු නොව එම දෙදෙනා එකිනෙකා කෙරෙහි බෙහෙවින් ආකර්ෂණය වන සුළු ලක්ෂණ වලින් හෙබි බැවින් එකී සහභාගිත්වය ඇති වන අවස්ථාවේදී ජාතිය පිළිබඳ සංකල්පය බොහෝ විට අමතක වී යයි.

මිහි තලයේ ජනගහණය වැඩි වීමත් සමග දේපොල හිමිකම පිළිබඳ බිය වැඩි වීමෙන් පසු ඇතැමුන් “ජාතිය“ පළමු තැන්හි ලා සළකන්නට පෙළඹුනත් වෙනත් අය එයට තුට්ටුවක සැළකිල්ලක් දක්වන්නේ නැති බව පැහැදිළි කරුණකි. මෙහිදී ජාතියට වඩා භාෂාව බලවත් වනු ඇතැයි තර්කානුකූලව සිතේ. එකිනෙකා අතර අදහස් හුවමාරු කරගැනීමේ හැකියාව මැනැවින් ඇත්තේ නම්, ජාතිය පිළිබඳ හැඟීමක් ඇති නොවන තරම් වේ. ලංකාව සාගරයෙන් වට වූ රටක් නිසා මේ තරමින් වත් අමිශ්‍ර වූ ජාතියක් මෙහි දැකීමට හැකි නමුත් විශාල මහාද්වීප තුළ පිහිටි රටවල ජාතීන් අතර සම්මිශ්‍රණය සුලභ ය. එවැනි රටක ජාතිය යනු ලියාපදිංචි වී ඇති ජාතික රාජ්‍ය ය අනුව තීරණය වන්නකි. ඩෙන්මාර්ක් ජාතික පියාත් ස්වීඩන් මවත් සහිත මිනිසුන්ද රුසියානු පියාත් යුක්රේන මවත් සහිත මිනිසුන්ද යුරෝපය පුරා හමු වේ. මරාති හා ගුජරාති වැනි සමාන ලක්ෂණ සහිත ඉන්දියානු භාෂා භාවිතා කරන්නන් අතර ද එසේම සම්බන්ධකම් සුලභය. විදේශීය භාෂාවන් මැනැවින් හසුරුවන බොහෝ අය විවාහ ආවාහ කරගන්නේ තම ජාතියේම පුද්ගලයන් නොවේ. අදහස් හුවමාරු කරගැනීමේ හැකියාව විවාහයකදී වැදගත් කාර්ය භාරයක් ඉටු කරයි. භාෂාවක් නොමැතිව ඇස් දෙකෙන් කතා කරන ජෝඩු නැතැයි මෙයින් අදහස් නොකැරේ.

මේ නිසා, මේ රටේ ජීවත් වන සිංහලයන් රාවණා රජුගේ කාලයේ සිට මෙහි සිටින්නන්ගෙන් පැවැතෙන්නවුන්ය යන තේරුමක් නැති තර්කය තවදුරටත් ගෙන යාම අඥාන කමකි. කුමන ආකාරයෙන් ආරම්භය ඇති වුනත් අද මේ රටේ සිටින එක් ජන කණ්ඩායමක් වනුයේ සිංහලයන් ය. එම ජන කණ්ඩායම වැඩි කාලයක් තුළ මේ රටේ පදිංචි වී සිටියායැයි කියා කවුරුන් හෝ ඔප්පු කළත් එයින් අත් වන යහපතක් නැත. එයට හේතුව භෞමික අයිතිය යනු කෘතිමව ගොඩනගාගත් සංකල්පයක් පමණක් බැවිනි. එවැනි සංකල්පයක් කරමත තබාගැනීම විනාශයට මං පෑදීමක් පමණකි.

තවත් වැදගත් කරුණක් ගැන මෙහිදී සටහන් කළ යුතුය. රාවණා රජතුමා සිංහලයන්ගේ මුතුන් මිත්තකු නම් ඒ සම්බන්ධයෙන් සිංහලයන් අතිශයින්ම ලජ්ජා විය යුතුය. ඒ මන්ද යත්, රාවණා රජතුමා සතුව තිබුනු බව කියැවෙන අති මහත් හැකියාවන් සම්භාරය එතුමාගෙන් පසුව පවත්වාගැනීමට සිංහල ජාතිය අපොහොසත් වී ඇති හෙයිනි.

මි ළඟට කියවන්න. : “සිංහලයාට එක වචනයක් නැත“